TV3 presenteert
GEPRODUCEERD DOOR SKYWAY PRODUCTIE
Een.
Twee.
Drie.
4, 5. Klaar of niet, hier kom ik.
ANNA, DE DETECTIEF
Geen water in haar longen.
En op de achterkant van haar hoofd, kijk...
Dit is een stomp trauma.
AFLEVERING 2: HET GEVAL VAN DE VERDRINNE VROUWEN
Dit betekent dat tegen de tijd dat ze viel in het water, ze was al dood.
Dus het is toch moord.
Ziet ernaar uit.
En wat is het tijdstip van overlijden?
ergens tussen denk ik 10 en middernacht.
- Ik snap het. - Als ik zo nieuwsgierig mag zijn...
Ben je van plan lang bij ons te blijven?
Ik denk dat ik het ben.
Het punt is, ik ben een dokter, ik werk bij de lokaal ziekenhuis.
Maar heel vaak help ik de politie als een medisch deskundige.
Dus als je iets nodig hebt, doe het dan alsjeblieft niet aarzel niet om het mij te vragen.
- Bedankt dokter. - Aleksandr.
Een eer om je te ontmoeten.
Ik vind het slecht nieuws.
Anna!
Wat er is gebeurd?
Tatjana Kuleshova is dood. Ze vonden haar in de rivier.
- Wat bedoel je, in de rivier? - Ze is verdronken.
- O mijn God. - De horror. Na gisteravond!
Hoe wist je dat?
Ik was daar vanmorgen aan het rijden, en er was politie...
Ik kan me alleen maar voorstellen hoe Pjotr ​​zich voelt.
- Ik ga hem een ​​paar woorden vertellen. - Ja natuurlijk. Het is verschrikkelijk.
Het is verschrikkelijk. Tatiana is niet meer bij ons.
Ulyana vertelde me over gisteravond, en wat er met je is gebeurd.
Het is niets. Het was daar gewoon te benauwd.
Nee. Dubieuze ervaringen zoals dat zijn niet voor jonge mensen.
Beloof me dat het niet meer zal gebeuren.
Wie is dat nu?
Pjotr, ik ben het. We moeten praten.
Laat me alleen.
Doe open.
Ik weet dat jij het was.
- Ben je gek, Ulyana? - Ik smeek je, laten we gaan.
Wat houdt je hier?
- Het kan me niet schelen wat je hebt gedaan. - Ik heb niets gedaan.
Je deed toen niets, je deed nu niets...
Je neemt gewoon dames mee naar de rivier en dan ze vissen ze uit het water.
Het is toeval. Het is tragisch toeval, hoor je me? Niets meer.
Mijn liefste, ik smeek jij, omwille van wat we hadden,
laten we weggaan. Ik heb geld, Pjotr.
Laat me alleen.
Waag het niet me zo te behandelen. Ik weet dat jij het was.
Ik kan bewijzen dat ik je heb gezien.
Tenzij je met mij meegaat.
Daar was ze, en nu is ze niet meer. Niets voorspelde het.
We hadden gasten gisteravond. Ze maakte grapjes en lachte.
- Wie waren de gasten? - Alleen de beste vrienden en kennissen.
Gromova, de Mironovs...
Ook Semyonov de leraar,
en Mazaev, de schilder.
Semjonov en Mazaev, wiens vrienden waren dat?
Tatjana's.
Ze omringde zichzelf graag met vreemde persoonlijkheden.
Een schilder hier, een woordkunstenaar daar...
En daar heb je nooit last van?
Alstublieft. Mijn vrouw was een goede vrouw.
Al die schilders... het is gewoon onschuldig flirten, meer niet.
Gisteravond, voor de... Weet je nog? iets ongewoons?
Ja, er was er een.
Weet je, Tatiana wilde een seance.
Ik maakte geen bezwaar, Pjotr ​​Mironov was gekomen om de stad, een medium.
En hij was degene die voorspelde en... onvermijdelijke dood voor haar.
Onzin, meer niet. Er was een onhandige momentje voor iedereen.
Sorry,
vond je het niet erg dat je vrouw de hele nacht niet thuis was geweest?
Zie je, we hebben verschillende slaapkamers.
Ik ging vroeg naar de mijne, en tegen de ochtend, toen ze niet naar buiten kwam voor het ontbijt,
Ik heb gewoon besloten haar niet lastig te vallen.
En toen kwam de politieman...
Ik kan niet alle details van de zaak onthullen,
maar van het feit dat haar dood niet een... zelfmoord, ik weet het bijna zeker.
Wacht.
Hier is nog iets anders. De hulp heeft dit gevonden een uur geleden in haar kamer.
DE DOOD IS ONvermijdelijk
- Herken je het handschrift? - Nee. Kun je het niet zien?
Het is geschreven in blokletters, precies zo je herkent het handschrift niet.
Dank je. Ik neem dit mee.
Mijn condoleances.
Ik kan niet geloven dat Kuleshov zijn eigen kan doden vrouw.
Ik zie nog geen motief. Hoewel ze dat deden slapen in aparte slaapkamers.
Wie kent die echtgenoten in godsnaam?
Ze brengen de helft van hun leven door zonder hun vrouwen,
en dan zijn ze klaar om ze te doden voor een kleine aangelegenheid.
Hij heeft geen alibi, toch?
De notitie is vreemd. Een bedreiging?
Ga naar het politiebureau, zoek dat uit zaak van vijf jaar geleden.
Ik ga kijken, meneer Medium.
Dit is allemaal nogal onaangenaam.
Ik ga vandaag op bezoek bij de korpschef. Ontdek de details.
Ja, en praat met je broer. Hij heeft alle geest verloren.
Ja absoluut.
Verwacht je iemand? We hebben een bezoeker.
- Goede dag. - Goede dag.
Rechercheur Shtolman. Ik wilde met meneer Mironov praten.
Ivan Mironov.
Het is Pjotr ​​Mironov die ik nodig heb.
Mijn broer? Wat is de gelegenheid?
Ik onderzoek de omstandigheden van de dood van Kuleshova,
Ik wilde hem een ​​paar vragen stellen.
Pardon, maar wat moet Pjotr ​​doen? ermee? Zie je, ik ben een advocaat.
Het is een formaliteit, slechts een paar vragen.
Praskovya, wees zo vriendelijk Pyotr . te vinden en breng hem naar mijn studeerkamer.
En je gaat zitten. Maria Mironova.
Jakov Shtolman.
- En dit is onze goede buur Ulyana. - Blij je te ontmoeten.
Arme Tatjana, arme Tatjana. Ze zag er zo uit gelukkig gisteren.
Het middelpunt van de belangstelling, omringd door bewonderaars…
Hoewel ik gisteren dacht dat haar man was niet erg blij met hen daar.
- Alsof hij... geïrriteerd was. - Wie bedoel je precies?
Semjonov en Mazaev. Ze probeerden haar allebei het hof te maken.
Pyotr wacht in de studeerkamer.
Dank je.
Als je het niet erg vindt, zou ik graag zijn aanwezig als advocaat.
Ik vind het niet erg.
- Dus u voorspelde de dood van mevrouw Kuleshova. - Niet ik.
Prima, jij niet. En wat gebeurde er daarna?
Wat deed? De seance was voorbij, iedereen ging waar dan ook.
- Wees preciezer. - Ik heb Kuleshova voorgesteld en ga wandelen.
Waarom?
Er was een noodzaak.
Ik voelde dat de seance een onaangenaam gevoel had achtergelaten? indruk op haar.
Ik vond het nodig om het ongedaan te maken en leg dat uit
een voorspelling is geen doodvonnis.
- En waar ging je heen? - Naar de rivier.
- En wanneer was je terug? - Zie je, ik was alleen terug.
Omdat Kuleshova zei:
ze wilde alleen zijn, ik verliet haar
en liep weg. Toen gingen mijn nichtje en ik naar huis.
En voor zover ik begrijp, heb je nooit gezien Mevrouw Kuleshova weer.
ik niet.
Ik moet je arresteren op beschuldiging van moord.
Luister, dat is onzin.
Mij? Een moordenaar?
Onzin!
Uw beschuldigingen zijn ongegrond.
Het onderzoek zal er zin in hebben.
Als je onschuldig bent, je hebt niets te vrezen.
Maar in deze omstandigheden, Ik moet je arresteren.
- Ik ga in beroep tegen je acties. - Natuurlijk, dat is uw goed recht.
Ik zal op je wachten. De postkoets staat bij de poort.
Wat doe je? Je hebt praktisch toegegeven jouw schuld.
Waarom moest je hem over die wandeling vertellen?
Wat heb ik te verbergen? Vertel me wat?
Iedereen zag dat wij tweeën weggingen, dan keerde ik alleen terug.
Ik wil niet liegen, en ik zal niet liegen.
Je hoeft niet te liegen, maar dat hoeft ook niet zo alles morsen ook!
Ik ben onschuldig. Onschuldig!
Detective? Wat er is gebeurd?
Ik had een paar vragen voor je oom.
Verdenk je mijn oom? Dat is belachelijk,
mijn oom kon niemand vermoorden.
En toch, wat deed je bij de rivier?
Die vraag heb ik al voor je beantwoord.
Ze was van streek en ik wilde het uitleggen mezelf, om haar dat te vertellen
de woorden die uit mijn mond kwamen waren niet van mij.
De geest zei ze.
En daarvoor moest je naar de rivier?
Geef daar geen antwoord op. Dat hoeft niet.
Met wat voor soort relatie had u? Mevrouw Kuleshova?
Antwoord, sleep het er niet uit.
Nou, laten we zeggen...
onze relatie had een romantisch karakter, zou ik zeggen.
Dus jullie waren minnaars.
Ja.
En wat is er gebeurd? Heb je ruzie gehad?
Niet precies.
We praatten en toen zei ze: ze zou gaan wandelen, en...
Dus je liet de dame alleen 's nachts in een... verlaten plek. Rechts?
Ze drong aan. Ze drong aan.
Dus je hebt ruzie gehad.
Ik denk dat mijn broer
heeft het onderzoek voldoende geholpen en heeft niets meer toe te voegen.
Overeengekomen. Jevgasjin!
De heer Mironov wordt vastgehouden tot de omstandigheden zijn duidelijk.
Geest van Tatiana Kuleshova, kom.
Vrouwe Anna! Vrouwe Anna!
- Je hebt me zo bang gemaakt. - Wees niet bang.
Je hebt gisteren een diepe indruk op me achtergelaten.
Ik vraag me af hoe.
Pardon, ik heb haast.
Wacht, luister... Deze absurde en afschuwelijke dood...
- Ik wilde hierheen komen. - Waarvoor?
Ik weet het niet, ik deed het gewoon. Arme Tatjana.
Schoonheid en dood gaan altijd samen.
Liefde en dood lopen arm in arm.
Weet je, ik schrijf poëzie. Heb je mijn . gelezen werkt in tijdschriften?
Soms.
- En wat vind je van hen? - Zij zijn goed. Expressief.
Dank je.
Weet je, ik was verliefd op haar, onbeantwoord...
En ik denk dat dit een moord was.
En wie denk je dat de moordenaar is?
Je oom was de laatste die haar zag.
Waar doel je op?
Het is een feit.
Toen mijn oom Kuleshova hier verliet, ze leefde nog.
Maar jij... je ging weg nadat wij dat deden. Je zou kunnen daarna terug naar de bank gegaan.
Nee, nee, nee, ik... Nee, nee, nee.
Maar Mazaev... ja, Mazaev.
Hij ging rechts terug nadat we de plaats van Kuleshovs hadden verlaten.
- Hij was zijn wandelstok vergeten. - En wat, heb je op hem gewacht?
Nee, ik ben vertrokken.
Dank je. Goede dag.
Anna, je ziet er zo geweldig uit op dat ding!
Meneer Mazaev!
Jij?
Mijn God, wat doe je hier?
Je deur stond open, en ik klopte... en dit is je hoed.
Ja, dank je, dit is mijn hoed.
Ik neem aan dat je het al weet.
Ja. Ik weet. Het is verschrikkelijk.
Het is verschrikkelijk.
Vreselijk.
Ik begrijp niet helemaal wat je hier wilt.
Zie je, ik zou graag...
Ik wil graag je stok kopen.
- Mijn wandelstok? - Ja.
Waarom zou je het willen?
Het heeft zo'n mooi hoofd, en mijn vader verzamelt ze.
Ik zou hem graag een cadeau willen geven.
- Nog iets, mevrouw? - Je wandelstok.
Weet je, ik heb het nu erg druk, ik heb geen tijd.
- Laten we het later doen, oké? - Ja natuurlijk. Maar…
Je kreeg het terug van de Kuleshovs gisteren?
Ja heb ik gedaan.
Of misschien niet. Ik herinner het me niet.
Luister, mevrouw... Wat was uw naam, Anna?
Ga jij maar, ik zal die stok voor je vinden, maar niet nu heb ik het erg druk.
- Ja natuurlijk. - Ja.
- Ik kom over een paar dagen bij je langs. - Ja, ja. Binnen enkele dagen.
- Dank je. - Ja. Binnen enkele dagen.
- Rechercheur Shtolman! - Heb je iets weten op te graven?
Ja. De naam van de verdronken vrouw was Jekaterina Savushkina.
Het was ongeveer vijf jaar geleden.
- Heeft u het dossier gelezen? - Natuurlijk, maar er zit niet veel in.
Want er viel niet veel te onderzoeken. Ik heb echter rondgevraagd in het district...
Savushkina was verloofd en ze sprong erin de rivier de dag voor de bruiloft.
Opmerkelijk dat ze destijds door wie denk je?
- Voor de draad ermee! - Ons medium.
- Pjotr ​​Mironov? - Ja.
Dit verhaal lijkt veel op ons verhaal met Kulesjova.
Kom binnen.
Detective, meneer, er is hier iemand gekomen die zegt: het gaat over Kuleshova.
Oké.
Alstublieft.
Dit, dit is het moordwapen.
De wandelstok van Mazaev, en ik vond hem op de helling.
Kan ik?..
Het lijkt wel bloed.
Weet je zeker dat dit de wandelstok van Mazaev is? - Positief. Ik heb het goed kunnen bekijken.
- Je zult me ​​die plek moeten laten zien. - Ja natuurlijk.
-Anton. - Ja?
- Breng me die Mazaev. - Zal ik doen.
Pak de revolver. Weet jij hoe je moet schieten?
Natuurlijk. Ik ben naar de schietpartij geweest galerij.
- Oké, wees voorzichtig. - Ja. Ja.
Misschien wil je in mijn rijtuig stappen? Zijn een lange weg daar.
Het is goed, ik kom er wel. Maak je geen zorgen.
Sta op, ik ben bij de politie.
Politie, de inbreker is er! Niet ik! In daar!
In mijn huis.
- Daar is hij, daar is hij! - Pak hem!
Hier is de plek.
Zijn dat je voetstappen overal?
Weet je, het is waarschijnlijk van je politieagenten.
Jammer dat ze het moordwapen niet hebben gevonden.
Neem me niet kwalijk, ik vergeet tactvolheid wanneer verloren in het werk.
Het lichaam viel daar, toen rolden ze het over de helling en liet hem in de rivier vallen.
Er is hier en daar bloed.
Hoe wist je waar de stok was? Ben je helderziend?
Kijk hoeveel verdachten je hebt.
Ten eerste Mazaev. Hij had zijn stok kunnen verbergen, ga er dan voor terug...
En naar de rivier gaan?
Precies. Trouwens, hij zal niet toegeven dat hij is verloor het.
- Ik controleerde. En waarom is dat? - Waarom is dat?
Omdat hij bang is. Dan, Semjonov. Hij had ook de stok kunnen verbergen.
En toen Mazaev ervoor terugkwam en niet deed? vond het, ging toen naar huis,
Semyonov nam zelf de stok, ging naar de afgrond en doodde Kuleshova.
Wie liep er trouwens langs de kust? op dat moment alleen.
- En dan… - En dan je oom.
Nee, het kan niet mijn oom zijn geweest. Hij ging weg zonder stok,
en hij keerde ook zonder terug.
En hij was de hele tijd in het zicht van iedereen, hij had die stomme stok niet kunnen pakken.
Doet u uw eigen onderzoek?
Wat moet ik doen als de politie? doen hun werk niet?
Trouwens, Semyonov vertelde me wat onzin vandaag,
over hoe liefde en dood altijd hand in hand gaan hand…
En hij was verliefd op Kuleshova... en zelfs schreef poëzie voor haar.
Eerst over liefde, en dan over de dood.
Mazaev is te simpel voor dit verhaal. Zijn Semjonov.
Ik moet iets controleren.
-Zei je iets? - Nee niets.
Wat was dat wonderlijke moment?
"Het is lang geleden, ik weet het niet meer" wanneer,
“De jaren vlogen voorbij als een luchtspiegeling en verdwenen,
“Mijn vermoeide hart is het verleden vergeten,
"Het is lang geleden, ik weet het niet meer" wanneer.
“Al die dagdromen, die mijmeringen,
“Tedere droefheid en liefde in mijn hart,
"En in mijn ogen onverklaarbare tranen...
“Mijn leven gaat levenloos voorbij, dag en nacht I vecht tegen het drijfzand van het leven,
“Ik ben mijn eigen rechter, mijn eigen gevangenis, beul, guillotine.”
Dus ik kwam terug voor mijn stok. Het was er niet.
Ik begin te denken, ga ik het verliezen?
Ga verder.
En ik dacht, dat ben ik niet, dit is een gerespecteerd huis.
Ik ging terug, maar Semjonov was er niet. Hij moet zijn vertrokken zonder te wachten.
Hier, hij rende. Twee agenten en ik moesten... hem achtervolgen.
Probeerde je weg te komen?
Hoe moest ik weten dat hij een politieagent is?
Kijk naar zijn gezicht. Een blik op jou en jou weet dat je een politieman bent.
En hij? Een misdadiger is een misdadiger.
- Hier. - Wat is dit?
Ik heb zijn huis doorzocht en zijn huis in beslag genomen brieven.
Zou daar iets interessants kunnen zijn.
Wissel je brieven met Lady Gromova?
Wel, ze heeft me de uitnodiging gestuurd om... dat... ongelukkig diner.
MENEER MAZAEV, IK VERWACHT U IN DE KULESHOVS VANAVOND
DE DOOD IS ONvermijdelijk
Jevgrasjin!
Laat meneer Mazaev gaan.
Dat lijkt er meer op.
Absoluut niet. We houden het. Dit zijn bewijs.
Vergeet het niet terug te geven.
Ik geloof hem.
Ga naar het huis van Mironov, ik heb brieven nodig Mironov heeft de laatste tijd ontvangen.
Brieven…
Anna!
Wacht, ik ben het, Semjonov. Je reed zo snel kon ik niet inhalen.
Ik heb geprobeerd bij te praten van de huis.
Wat scheelt er?
Niets, ik wachtte gewoon op je.
- Waarvoor? - Ik wilde met je gaan wandelen.
Het weer is geweldig. Misschien kunnen we naar de rivier.
- De rivier? - Ja.
Nee, weet je, ik heb het momenteel nogal druk.
Het is in orde, je kunt het 's avonds doen.
Weet je hoe de nachtegalen zingen?
Nee, ik ben de laatste tijd de hele tijd bezig.
Anna, mijn liefste, ik moet mezelf uitleggen.
Nee, alsjeblieft niet.
Anna, wacht. Zie je, ik heb het amper overleefd de paar uur die zijn verstreken
sinds ik je vanmorgen zag.
- Wat probeer je daarmee te zeggen? - Precies wat ik zeg.
Dat ik je vanmorgen zag, zo fris,
voorbij vliegen in je stoel, als een Amazone…
Alsjeblieft niet.
Anna, mijn liefste, je hebt wiegde mijn wereld, ik schreef zelfs een vers ...
O mijn God!
Dat is mijn poëzie.
Het is zo lang geleden... Heb je het bewaard?
Nee. Ik bedoel ja. Ik bedoel Nee.
Het is opgedragen aan Tatiana...
Pardon, is het omdat?..
Denk je dat ik het was? Geef me de krant.
Anna, geef me de krant!
Laat haar.
Anton jongen, klas van 1884.
Ik ben geen "Anton boy" voor jou, ik heb dienst.
Je staat onder arrest. Volg mij, onmiddellijk.
- Geeft u de moord toe? - Welke moord? Ik schreef alleen liefdespoëzie.
Klopt. Eerst over liefde, dan over dood?
Kijk, het is niet mijn schuld dat mijn beide geliefden overleden.
Het is gewoon toeval. Je kunt niet bewijzen iets.
Wat is het, we kunnen het niet bewijzen of jij bent onschuldig?
Maak je geen zorgen over semantiek.
Je kunt gaan.
Wat?
- Je bent vrij om te gaan. - Wat?
Ik kan een man niet vasthouden vanwege wat poëzie.
Werkelijk? Waarom heb je mijn oom vastgehouden, dan?
Laten we eens kijken hoe het eruit ziet. 5 jaar geleden, Savushkina sterft, je oom verlaat de stad.
Vijf jaar later keert hij terug naar de stad, en mevrouw Kuleshova sterft.
Hij was bij beiden betrokken, en zij... beweerde dat hij schuldig was.
Er zijn te veel toevalligheden.
Ik zal bewijzen dat hij onschuldig is voor jou.
Alles wat we nodig hebben is dat de moordenaar geeft weg en geef alles toe.
En hoe doen we dat?
Erg makkelijk. Een seance. Ik zal met Kuleshov . praten en we doen het nog een keer.
Ik bel iedereen die bij de laatste was.
Maar je moet oom daarheen laten gaan.
Nee, dat is onmogelijk.
Waarom? Het is in het belang van de onderzoek!
Ik kan een verdachte niet laten gaan voor wat dubieus versie.
Rechercheur Shtolman, de moordenaar weet het niet het is dubieus, hij zal zich laten zien. Je zult het zien.
Je bent zo naïef, Anna.
Rechercheur Shtolman, alstublieft.
Je riskeert niets.
Rechercheur Shtolman...
Goed, maar ik zal de oom zelf meenemen.
Morgen bij de Kuleshovs dus.
Wat stel je voor dat ik met haar doe, Anton?
Neem de dame mee voor een ritje buiten de stad.
Wat?
Je vroeg om advies, en ik...
Ik moet je verkeerd begrepen hebben.
- Hallo heren. - Goedenavond.
U zult moeten wachten. Er is nog niemand hier. l nodigde hen uit om 9 uur.
Het is goed. Ik zal je vragen om alle helpen.
Erg goed. Laten we gaan.
Herken je dit artikel?
Neem plaats, alstublieft, heren.
- Hoe is het met je? - Ik ben opgewonden.
Wat als hier echt niets van komt?
Deze geesten zijn zo grillig dat je nooit weten wat u van hen kunt verwachten en…
Alles gaat lukken. Je zult het zien.
Alsjeblieft.
Heren, ik zie dat iedereen hier is. Ik veronderstel we kunnen starten.
Ik zal je vragen om elkaars hand vast te houden.
Tatjana…
Wie heeft je vermoord?
ik kan het niet. Excuseer mij. ik kan het niet.
Dat is het, genoeg.
Je belde ons hier in het midden van de nacht…
Nogal. Wat is dit voor grap?
Dames en heren!
Ik zal om je stilte vragen, en om... iedereen om plaats te nemen.
Ik zal de seance zelf leiden.
Ik weet het niet. Misschien in het belang van de dame.
Ik ben het ermee eens.
Iedereen, leg alsjeblieft je handen op de schuifregelaar.
Geest van Tatiana Kuleshova, kom.
Geest van Yekaterina Savushkina, kom. Geest…
Gromova. Ze schreven Gromova!
Gromova... wat betekent dat?
Wat? Blijf alsjeblieft verstandig.
Jij... je hebt Savushkina en Kuleshova vermoord.
Blijf alsjeblieft verstandig!
Ga zitten.
Je gaat me niet beschuldigen op basis van de... getuigenis van enkele geesten.
Natuurlijk niet.
Hier zijn de notities die de slachtoffers hebben ontvangen kort voor hun dood.
Ze waren geschreven in een vervormde hand, onmogelijk te achterhalen wie ze heeft geschreven.
En hier is de brief die we vinden bij Mr die van Mazaev.
Het is door u geschreven en ondertekend met uw naam.
Hier zijn ook de brieven van uw correspondentie met de heer Mironov.
Er is een verband tussen die anonieme notities en uw brieven.
Het papiermerk is hetzelfde.
De krant? Veel mensen hadden de kunnen gebruiken zelfde soort papier.
Ik heb gecontroleerd, niemand verkoopt dit soort papier in Zatonsk is het onmogelijk om hier te kopen.
Het is gemaakt in Duitsland, waar je er vijf hebt bezocht jaren geleden.
Dat is geen bewijs.
Het is indirect, maar er is ook een getuige.
Kom binnen, alsjeblieft.
Vertel ons wat je die avond hebt gezien
van de seance.
Toen de gasten begonnen te vertrekken, zei Mr Mazaev liet zijn wandelstok
in de voorkamer.
- Welke? - Deze.
En wat gebeurde er daarna?
En toen zag ik Lady Gromova het nemen en... vertrekken.
- Ik wilde het teruggeven aan Mr Mazaev. - Werkelijk? Waarom?
Waar ging Lady Gromova heen?
Ze ging naar de rivier. Ik was zo verrast…
Ik neem aan dat het vanaf dat moment allemaal duidelijk is.
Mevrouw Kuleshova werd dood aangetroffen bij de rivier, en ze werd gedood met deze stok.
Haar bloed zit erop.
Je hebt me verraden.
Mr Mironov heeft u vijf jaar geleden verraden, toen hij je verliet
en kreeg een affaire met Jekaterina Savushkina.
Je kon zijn verraad niet vergeven, maar je kon het ook niet vergeten.
Dus je hebt besloten om van je concurrent af te komen.
Maar meneer Mironov ging weg en ging alleen maar over vijf jaar terug naar de stad.
Maar nogmaals, niet voor jou. Deze keer viel hij verliefd op Tatiana Kuleshova.
Ik smeekte Tatiana om met mij mee te gaan. ik was bang dat de nachtmerrie zich zou herhalen.
Dus daarom bedacht je de seance en de absurde voorspelling van haar dood?
Ik dacht dat het haar zou schrikken.
Maar het pakte totaal anders uit.
Die nacht zag je dat meneer Mazaev was vertrokken? zijn stok.
Je nam het en ging naar de rivier, waar je je slachtoffer vindt.
U staat onder arrest op beschuldiging van twee moorden, Lady Gromova.
Tatiana Kuleshova en Jekaterina Savushkina.
Ben je gelukkig?
Het had allemaal anders kunnen lopen. Alles wat u moest doen was van me houden.
Zoals ik van je hield.
Kom op, wat is er?
Eind goed al goed.
Als je een goede beëindiging van de dood van mooie jonge vrouwen
waar ik van hield,
in de handen van een vrouw Ik hield ook vroeger van.
En ik ben ook geen medium.
Stop ermee. Waar het om gaat is dat je leeft en je bent vrij.
En de moordenaar wordt ontdekt.
Liefde is het gevaarlijkste ding
op aarde en in de hemel, Anna.
De mooiste en de gevaarlijkste.
Ik moet toegeven, ondanks je vreemde methoden, je hebt de zaak opgelost.
Was ik het? Nee. Ik heb alleen de moordenaar bang gemaakt.
Nee, zonder jou had ik een onschuldige man achter de tralies.
Hoe heb je het gedaan?
Je zou me toch niet geloven.
Oke. Er zit één positief moment in heel dit verhaal.
Ja. Je hebt je eerste overwinning behaald bij je nieuwe posten.
Nee. Het ontmoet je.
Ik moet gaan.
Ik ga aan de slag.
En toch, wat gebeurde er op die seance?
Ik ben bang dat ik je dat niet kan vertellen.
Je gaat weg zonder mij te sieren met uitleg?
Ik moet het eerst zelf begrijpen.
Rechercheur Shtolman... Het spijt me voor die kus.
Welterusten.
Tot ziens.
HET GEVAL VAN DE VERDRINNE VROUWEN